We need a new reading... A new reading of 1917...

1917 TV

Loading...

Friday, September 24, 2010

Τουρκία: Εμπάργκο στην κουρδική γλώσσα

Ημερομηνία: 24.09.2010 | 13:55
Του Νίκου Στέλγια

"Και τώρα τι; Πως θα αντιμετωπίσει η τουρκική κυβέρνηση μια εθνότητα που έχει υψώσει την φωνή της και ζητά αυτονομία και παιδεία στην κουρδική γλώσσα". Τι και αν η διανόηση της Τουρκίας έχει επικεντρώσει την προσοχή της στο συγκεκριμένο ερώτημα; Ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σκέφτεται διαφορετικά.

Για την συνέχεια βλπ.

http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=28246

Thursday, September 23, 2010

«Εμείς κάψαμε τεμένη στην Κύπρο» παραδέχεται απόστρατος Τούρκος στρατηγός

«Εμείς κάψαμε τεμένη στην Κύπρο» παραδέχεται απόστρατος Τούρκος στρατηγός

Τούρκος στρατηγός: «Στην Κύπρο κάψαμε τζαμιά για προβοκάτσια»


Καθημερινή 23/9/2010
του Νίκου Στέλγια

Μια μικρή στιγμή αμηχανίας ήταν αρκετή για να έρθει στην επιφάνεια μια έκφανση της σύγχρονης τουρκικής ιστορίας η οποία μέχρι σήμερα αποσιωπήθηκε συστηματικά από την Άγκυρα.

http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=28153

Wednesday, September 22, 2010

TURKEY: REFERANDUM MAP


DARK BLUE: NO (BIG MAJORITY)
BLUE: NO
DARK GREEN: YES (BIG MAJORITY)
GREEN: YES
RED: ABSENCE

source: http://www.gunzileli.com/wp-content/uploads/2010/09/referandum-harita.jpg

Tuesday, September 21, 2010

Why do we want the “bloody” Greek Cypriots?

Why do we want the “bloody” Greek Cypriots?
Nikos Stelgia
www.kathimerini.com.cy 21/9/210

IMPORTANT STATEMENT: -THE TRANSLANTION IS BASED ON GOOGLE TRANSLATE. PLEASE BE PATIENT WITH POSSIBLE INACCURACIES. THANK YOU-

Did the Greek Cypriot community is the only community that worries about the relations with the other community of the island? Of course not. As the Greek Cypriots, so the Turkish Cypriot community is troubled by the "coexistence" between the two communities and the various manifestations of this "coexistence". This particular problem is common for older and younger generations of Turkish Cypriots. One is the big question, which we dare to express in funny way: "Why do we want the “bloody” ones?

What are the answer of that question? We can name at least three. Whether we like it or not, those answers come to monopolize the political limelight and overshadow the important social problems of the Turkish Cypriot community. Like in the case of Greek Cypriot community...

Why do we want the “bloody” ones?

I chat with passionate young Cypriots. What if most discussions arguments shine by their absence? Youth Cypriots, -Turkish or Greek Cypriots, Maronites, Armenians, etc. - have ideas and views on their relations with "others." So the older generations ... The major difference in the latter case is the remnants of Cold War syndrome that come to monopolize the conversation.

What do they want? There are three answers ...

A) "I do not want them. We do not want coexistence, but keeping the Turkish-Muslim-Sunni status in 37% of the island.

B) "We could obtain a meaningless existence. Everyone in his "zone". And a relaxed co-existence. "

C) "Who cares if they categorize us as Don Quixote ? We still believe in modern Cypriot statehood which demolishes all kinds of ethnic and religious discrimination. No separate chairs, parliaments, parliamentary seats and services, but decentralization. No "Turkish or Greek autonomous" regions, cantons, etc. Autonomous provinces of Cyprus with equal representation of all residents. Perhaps increasing the number of provinces. Each province can proceed with individual expertise in one sector of the economy (education, tourist, etc.). Local councils to legislate, collect taxes, to ensure order and security ... Local Councils which are represented in popular movements, labor and agricultural organizations, social movements (feminist, defends gay rights, etc.). And a central government in Nicosia, which has limited powers in the governance of the whole island, but will focus on the administration of the province of Nicosia. A central government that will call for Europe to overcome the mundane and to support a new breakthrough in political history: "Support the essential argument of the last decades. Frame economically and politically the joint effort of the island”.

The realities ...

Today, these three responses are confronted with certain realities, challenges. Let's be realistic ... These calls are:

A) In the case of the first answer the future integrity of the so called "Turkish Republic of Northern Cyprus" is questionable if not impossible. The financial impasse speaks for itself. Moreover, many noteworthy Turkish analysts agree that if the AKP continues to monitor the Turkish political scene, the "TRNC" will evolve into a "state" with the model envisaged by the Annan Plan and the new "state" will have two main objectives: reduce the costs of Turkey in the north of Cyprus and the evolution of this region into a free trade zone, which would be free to go for the upcoming Turkish capital. In this case the Turkish Cypriot population will continue to decline. The T / C middle class has no chance to compete with the Turkish capital, and the truth is that gradually the "state" comes under the control of the settlers.

B) As noted above, the "state" will be created on the basis of the Annan Plan. This fact leads to meaningless 'coexistence', which we discussed above, a view which reflects significant T / C political factors. Of course the specific factors deliberately or naively are seen unaware about a specific reality of this place: The majority of Greek Cypriots will not agree to this policy line.

C) Massive problems! ... Maybe the end of the world in the rhythms of a British black comedy. Political and religious institutions, bog countries would "attack" to preserve their interests. Fellowmen to paraphrase the third - "utopian" - answer might think that this is a restoration of democracy of the 60s or lack of knowledge of modern political systems and constitutions. Education might be organized from scratches ... The small "end of the world" of the island ...

The end of the world?

Young people of this land having been condemned by previous generations of Cyprus and the wider region, to the military boots and to the paltry wages dare to speak about the little "end of the world" this place. Turkish Cypriots talk about the future of the Morphou through the future of Paphos. Greek Cypriots are concerned about their favorite Limassol through their love for Famagusta ...

Something is being cooked ... The "utopian" response predisposes the new "fringe" types of this place ...

Some banners with slogans are being posted in the "neutral zone". They talk about the end of the "occupation" of the foreign forces and the "old generations".

And the "old generation" reacts… They invoke divine, national aspirations ... Time passes, but they do not understand. They do not understand that historical ignorance waits them in a yellowed page of a book on the history of the future.

What if the new generations fail? What if they fail to bring the "end of the world?" At least the failure will belong to young people ... We demand the right to fail! ...

www.kathimerini.com.cy

Τουρκία: Η μικρή ηρωίδα του Χακκάρι


Το δράμα της Τουρκίας
Του Νίκου Στέλγια
www.kathimerini.com.cy 21/9/2010

http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=28002

Sunday, September 19, 2010

NİKO STELYA'NIN REFERANDUM YORUMU

Yaşasın Erdoğanizm!
Alt sınıfları, çeşitli etnik ve dini kümelenmeleri kontrol altına tutmaya çalışan bir sağ mı (Erdoğan ve yandaşları), yoksa bu sınıfların ve kümelenmelerin varlığını tümden göz ardı eden bir sağ mı (Kemalistler)? Geçen pazar Türkiye toplumu bu ikilemle karşı karşıya kaldı.

Niko STELYA
Lefkoşa - BİA Haber Merkezi 18 Eylül 2010, Cumartesi

http://bianet.org/biamag/insan-haklari/124868-yasasin-erdoganizm

http://www.2023istanbul.com/haber/7499/yasasin-erdoganizm.html

NİKO STELYA'NIN REFERANDUM YORUMU

Yaşasın Erdoğanizm!
Alt sınıfları, çeşitli etnik ve dini kümelenmeleri kontrol altına tutmaya çalışan bir sağ mı (Erdoğan ve yandaşları), yoksa bu sınıfların ve kümelenmelerin varlığını tümden göz ardı eden bir sağ mı (Kemalistler)? Geçen pazar Türkiye toplumu bu ikilemle karşı karşıya kaldı.

Niko STELYA
Lefkoşa - BİA Haber Merkezi 18 Eylül 2010, Cumartesi

http://bianet.org/biamag/insan-haklari/124868-yasasin-erdoganizm

http://www.2023istanbul.com/haber/7499/yasasin-erdoganizm.html

Η ΝΕΑ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΙΑΝΟΗΣΗ ΜΙΛΑ ΣΤΟ "Κ"

«Η ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΛΟΚΛΗΡΩΤΗ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΑ»
Του Νίκου Στέλγια
Περιοδικό "Κ" 19-9-2010

Εκπροσωπούν την νέα γενιά των τουρκοκυπρίων. Σκέφτονται, προβληματίζονται και βγαίνουν στον δρόμο για να εκφράσουν τις απόψεις τους. Πιστεύουν στην Κύπρο. Πιστεύουν στον κοινό αγώνα. Τολμούν να μιλήσουν για θέματα – ταμπού όπως ο μιλιταρισμός, η στρατιωτική κατοχή, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η σύγχρονη Κύπρια. Αγαπούν την Κύπρο και ασφυκτιούν αντιμέτωποι με την σύγχρονη πραγματικότητα αυτού του τόπου.

Για πρώτη φορά, διαφορετικές φωνές της τουρκοκυπριακής νεολαίας μιλούν «έξω από τα δόντια» στο «Κ». Ο Κεμάλ Γκιουλέρτζαν, αρχηγός της νεολαίας του τουρκοκυπριακού Κόμματος Ενωμένη Κύπρος, η Μεχβές Μπεγίτογλου και η Τζεμρέ Ιπεκτσιλέρ από το νεοϊδρυθέν τουρκοκυπριακό φεμινιστικό κίνημα και ο Μουράτ Κανατλί, γενικός γραμματέας του Κόμματος Νέα Κύπρος αγγίζουν θέματα – ταμπού της κυπριακής πραγματικότητας: Μιλούν για το κοινωνικό αδιέξοδο, το φεμινιστικό κίνημα, την έλλειψη επικοινωνίας των δυο κοινοτήτων και τον μιλιταρισμό. Η νέα διανόηση των τουρκοκυπρίων μιλά για τους κοινούς αγώνες…

Η κοινωνία ασφυκτιά

Στις 14 Αυγούστου βγήκατε στους δρόμους και διαδηλώσατε υπέρ της αποστρατικοποίησης της Κύπρου και της κατάργησης των ξένων παρεμβάσεων στην κοινωνική και πολιτική ζωή της Κύπρου. Λίγες μέρες μετά από αυτή την κινητοποίηση ποιες είναι οι εντυπώσεις σας;

Κεμάλ: Συνεργάστηκαν πέντε οργανώσεις και πραγματοποιήθηκε μια πετυχημένη κινητοποίηση. Στείλαμε το μήνυμα το οποίο επιθυμούσαμε.

Ποιο ήταν το βασικό σας μήνυμα στην συγκεκριμένη κινητοποίηση;

Κεμάλ: Ξεκαθαρίσαμε ότι η σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί. Οι Κύπριοι πρέπει να δώσουν κοινό αγώνα για την ειρήνη και την αποστρατικοποίηση.
Πιστεύω ότι το μήνυμα της αποστρατικοποίησης αφορούσε την απόσυρση όλων των ξένων στρατευμάτων από την νήσο και όχι συγκεκριμένα την απόσυρση του τουρκικού στρατού…

Τζεμρέ: Και φυσικά αφορούσε όλες τις ξένες στρατιωτικές δυνάμεις…

Ποια ήταν η αντίδραση της κοινωνίας στο μήνυμα σας;

Κεμάλ: Είχαμε πολύ θετικές αντιδράσεις από τις μεγαλύτερες γενιές. Όμως, μια μερίδα της κοινωνίας εξέφρασε την αντίθεση της. Πρόκειται για όσους έχουν συμβιβαστεί με το κατεστημένο και προσφεύγουν στον σοβινισμό και στον εθνικισμό. Σε αντίθεση με αυτή την μερίδα της κοινωνίας, εμείς επιμένουμε στο μήνυμα της ενιαίας και αποστρατικοποιημένης Κύπρου.

«Σκεπτόμαστε παγκόσμια πράττουμε τοπικά»

Ποια η θέση του φεμινιστικού κινήματος περί αποστρατικοποίησης της νήσου;

Τζεμρέ: Στο χώρο των κινητοποιήσεων δεν συναντήσαμε ένα κοινό με επίγνωση του πραγματικού περιεχομένου της αντιμιλιταριστικής κινητοποίησης. Παρόλα αυτά είχαμε θετικές αντιδράσεις. Από την πλευρά μας προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε τις θέσεις μας κατά του μιλιταρισμού και της κοινωνικής ιεραρχίας. Ήταν η πρώτη φορά που το φεμινιστικό κίνημα κατέβηκε στους δρόμους.

Πότε ξεκίνησε την πορεία του το τουρκοκυπριακό φεμινιστικό κίνημα;

Μεχβές: Ξεκινήσαμε τον Μάιο.

Το μήνυμα του φεμινιστικού κινήματος επικεντρώνεται αποκλειστικά στον φεμινισμό ή καλύπτει και τις διάφορες εκφάνσεις της κυπριακής πραγματικότητας και του Κυπριακού προβλήματος;

Μεχβές: Παρακολουθούμε την τοπική καθημερινότητα αλλά και τις διεθνείς εξελίξεις.

Τζεμρέ: Προσπαθούμε να συσχετίσουμε τα μεγάλα κοινωνικά ζητήματα με τον φεμινισμό και τα προβλήματα της γυναίκας. Σκεπτόμαστε παγκόσμια πράττουμε τοπικά.

Ο ανύπαρκτος δικοινοτικός διάλογος


Επικοινωνείτε με την άλλη πλευρά της πράσινης γραμμής; Έχετε επαφές με ελληνοκυπριακές ομάδες οι οποίες γειτνιάζουν ιδεολογικά με τις θέσεις σας;

Μεχβές: Καταβάλλουμε προσπάθειες για να επικοινωνήσουμε. Ακόμη δεν έχουμε δημιουργήσει οδούς επικοινωνίας.

Πιστεύεται ότι οι ελληνοκύπριοι είναι θετικοί ως προς τον δικοινοτικό διάλογο;
Μεχβές: Είναι πολύ πιθανόν να αντιμετωπίσουμε προβλήματα. Η δικοινοτική επικοινωνία δεν είναι εύκολη υπόθεση.

Γιατί δεν είναι εύκολη υπόθεση;

Μεχβές: Στην ελληνοκυπριακή πλευρά επικρατούν προκαταλήψεις. Σε απλά ζητήματα όπως λ.χ. όταν προτείνουμε μια συνάντηση στον βορρά, αντιμετωπίζουμε προβλήματα και προκαταλήψεις. Αυτό αποδεικνύεται και μέσα από την εμπειρία του παρελθόντος. Όταν στο παρελθόν ιδρύσαμε μια οικολογική οργάνωση, η ανταπόκριση των ελληνοκυπρίων δεν ήταν η αναμενόμενη. Και οι δυο κοινότητες δεν είναι πρόθυμες να συνεργαστούν.

Κεμάλ εσύ είσαι αρχηγός της νεολαίας του Κόμματος Ενωμένη Κύπρος. Ποια είναι η εντύπωση σου σε ότι αφορά την δικοινοτική συνεργασία και προσέγγιση;

Κεμάλ: Έχουμε διαύλους επικοινωνίας. Όμως δεν είναι αποτελεσματικοί. Οι περιοδείες στην φύση και οι συνεστιάσεις δεν είναι αρκετές για έναν εποικοδομητικό κοινωνικό διάλογο.

Οι προκαταλήψεις γράφουν ιστορία στην Κύπρο

Ως ένας Κύπριος νέος ποια είναι η άποψη σου για την σύγχρονη εικόνα της κυπριακής καθημερινότητας;

Κεμάλ: Η κοινωνία είναι απογοητευμένη. Και υπάρχει ανάγκη για πολιτική κινητοποίηση. Αυτή η κινητοποίηση είναι καθήκον όλων των κατοίκων της Κύπρου. Επίσης, πρέπει να καταπολεμήσουμε τις προκαταλήψεις. Έχουμε ήδη πραγματοποιήσει τα πρώτα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τις αντιδραστικές δυνάμεις.

Μουράτ: Θα πρέπει να τονιστεί ότι υπάρχουν και θετικά μηνύματα ως προς την δικοινοτική συνεργασία. Λ.χ. έχουμε επαφές με την ΕΔΕΚ, με διάφορες ελληνοκυπριακές οργανώσεις και την Αθήνα. Παρά τις δύσκολες συνθήκες ο διάλογος συνεχίζεται. Πρέπει να καταπολεμήσουμε την απαισιοδοξία.

Τζεμρέ: Πιστεύω ότι η πολιτικοποιημένη μερίδα της ελληνοκυπριακής νεολαίας καταπολεμά τις προκαταλήψεις και είναι ανοιχτή στον διάλογο. Όμως, η υπόλοιπη νεολαία δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα της άλλης πλευράς της πράσινης γραμμής. Αυτή η πραγματικότητα αφορά και τους Κύπριους που ζουν στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Βρετανία.

Μεχβές: Εγώ συνεργάζομαι και με ελληνοκύπριους ιστορικούς. Σε πολλές περιπτώσεις έχω αντικρίσει την αδιαλλαξία των επιστημόνων αυτού του τόπου. Οι ελληνοκύπριοι ιστορικοί προτιμούν να αγνοούν τις διάφορες εκφάνσεις της κυπριακής πραγματικότητας και οδεύουν προς την κατεύθυνση της ιδεολογικής κατάχρησης. Αυτό το φαινόμενο, δεν είναι περιορισμένο στους επιστημονικούς κύκλους. Η ιδεολογική κατάχρηση είναι κομμάτι της καθημερινότητας του Κυπρίου, Υπάρχουν περιπτώσεις που οι ελληνοκύπριοι αντιμετωπίζουν εχθρικά τον απλό τουρκοκύπριο κάτοικο αυτής της γης.

Η σύγχρονη Κύπρια αντιμέτωπη με συντηρητικές αξίες

Στην σύγχρονη Κύπρο η γυναίκα είναι αντιμέτωπη με μια συγκεκριμένη πραγματικότητα. Η μετάβαση από μια αγροτική σε μια καπιταλιστική κοινωνία δεν ακολούθησε τα δυτικά πρότυπα. Η Κύπρια εξακολουθεί να αντιμετωπίζει περιορισμούς και προβλήματα σε ότι αφορά την ίση συμμετοχή στα κοινωνικά δρώμενα. Επίσης, είναι αντιμέτωπη με την παραδοσιακή συντηρητική νοοτροπία. Ποια η άποψη του φεμινιστικού κινήματος για αυτό το ζήτημα;

Τζεμρέ: Στην τουρκοκυπριακή κοινωνία δεν υπάρχει επίγνωση του προβλήματος. Η τουρκοκύπρια επιλέγει την λανθασμένη κατεύθυνση, τον συμβιβασμό. Ο προβληματισμός της τουρκοκύπριας αφορά το γενικό πλαίσιο της κυπριακής πραγματικότητας.

Μεχβές: Εμείς προσπαθούμε να παραδειγματίσουμε. Μέλη του κινήματος μας καταβάλλουν προσπάθειες για την κοινωνική κατοχύρωση της συμβίωσης, χωρίς την διαμεσολάβηση ενός αρραβώνα ή ενός γάμου. Επίσης, προσπαθούν να αναλάβουν όσο το δυνατόν περισσότερο ανεξάρτητες πρωτοβουλίες. Μάλιστα, δεχόμαστε κριτική για αυτές τις τοποθετήσεις μας. Παρόλα αυτά προσπαθούμε να αναπτύξουμε κοινωνικό διάλογο. Επίσης, καταβάλλουμε προσπάθειες για να επικοινωνήσουμε με διάφορες κοινωνικές ομάδες.

Πιστεύεται ότι μεταφέρονται ή επιβάλλονται οι συντηρητικές κοινωνικές αξίες της Τουρκίας στην τουρκοκυπριακή κοινωνία;

Τζεμρέ: Αυτό ισχύει εν μέρει για τους εποίκους. Επίσης, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε τον ρόλο των συντηρητικών κοινωνικών πεποιθήσεων της Κύπρου. Αυτές οι πεποιθήσεις δεν αλλάζουν εύκολα. Όμως, θα πρέπει να τονιστεί ότι οι νέες γενιές έχουν πιο φιλελεύθερες τοποθετήσεις. Σε αυτό συμβάλλει η παιδεία και η εμπειρία της επαφής με το εξωτερικό.

Κεμάλ: Από την άποψη της νέας γενιάς των τουρκοκυπρίων, τα απομεινάρια των συντηρητικών αξιών παραμένουν μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον.

Μεχβές: Αυτή η κοινωνία βασίζεται στον αρραβώνα. Η κοινωνική πραγματικότητα βασίζεται σε μια συντηρητική αξία του παρελθόντος.

Σύμφωνα με όσα τονίζεται η κοινωνική πραγματικότητα της νήσου δεν είναι διαμελισμένη. Οι κοινωνικές αξίες είναι κοινές. Ο κοινωνικός περιορισμός της σεξουαλικής επιθυμίας και ταυτότητας είναι ίδιος και στις δυο πλευρές…

Μεχβές: Συμφωνώ απολύτως.

Τζεμρέ: Οι κοινωνικοί περιορισμοί επιβάλλουν στις νέες γενιές ψυχολογικές πιέσεις.

Μουράτ: Δεν θα πρέπει αγνοούμε την ύπαρξη των μικρόκοσμων που υπάρχουν στην Κύπρο. Αυτοί οι μικρόκοσμοι έχουν και τις δικές τους πραγματικότητες. Στην Καρπασία ζουν διάφορες εθνότητες και θρησκευτικές ομάδες. Η κάθε ομάδα έχει τις δικές της αξίες.
Στην ενιαία Κύπρο παρατηρώ ότι δεν υπάρχουν χώροι όπου οι νέοι άνθρωποι μπορούν να απολαύσουν ελεύθερα τον έρωτα. Οι τουρκοκύπριοι και οι ελληνοκύπριοι είναι υπέρ του περιορισμού της ερωτικής επαφής…

Μεχβές: Από την σκοπιά των τουρκοκυπριακών παραδοσιακών στοιχείων δεν τίθεται ζήτημα σεξουαλικής επαφής πριν τον γάμο. Αυτό το ζήτημα αποτελεί ταμπού.

Ο μιλιταρισμός είναι ανδρική υπόθεση

Στην πραγματικότητα ο περιορισμός της σεξουαλικότητας οδηγεί σε ακραία φαινόμενα όπως ο μιλιταρισμός. Συμφωνείτε;

Κεμάλ: Συμφωνώ απολύτως. Ο Κύπριος ο οποίος δεν είναι σεξουαλικά ικανοποιημένος αναζητά την ηδονή σε άλλα πεδία της καθημερινότητας.

Τζεμρέ: Ο μιλιταρισμός έχει ως σημείο εκκίνησης την κοινωνία όπου επικρατεί ο άνδρας. Η βία επιβάλλεται από την οικογένεια και την κοινωνία. Την ίδια στιγμή, στην σύγχρονη Κύπρο η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι απαγορευμένη. Ο Κύπριος προτιμά να χρηματοδοτήσει την πρώτη περιπέτεια του υιού του σε ένα από τα ξεπεσμένα καμπαρέ του νησιού. Δεν προβληματίζεται ως προς την κατεύθυνση της σωστής σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και ωρίμανσης του παιδιού του. Ο μιλιταρισμός αποτελεί το αποκορύφωμα αυτής της λανθασμένης πορείας.

Στην ελληνοκυπριακή κοινωνία, όπου επίσης επικρατούν οι ανεκπλήρωτες σεξουαλικές επιθυμίες, ο μιλιταρισμός επιβάλλεται και στην γυναίκα. Υπάρχει η υποχρέωση της πολιτικής άμυνας…


Κεμάλ: Δυστυχώς αυτή είναι η πικρή πραγματικότητα της Κύπρου…

Το μεγάλο δίλημμα: Επιστροφή στην Κύπρο ή όχι;

Κεμάλ προτίμησες να σπουδάσεις στην Βρετανία. Ποιοι οι λόγοι που σε οδήγησαν σε αυτή την απόφαση;

Κεμάλ: Δεν θέλησα να συμβιβαστώ με το ντόπιο και το τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο βασίζεται στον ανταγωνισμό. Επίσης, επιθυμώ να αποκοπώ για λίγο από την κυπριακή καθημερινότητα και να επικεντρωθώ στις σπουδές μου.
Θα επιστρέψεις στην Κύπρο μετά την ολοκλήρωση των σπουδών σου;


Κεμάλ: Θα επιστρέψω οπωσδήποτε. Στο εξωτερικό οι Κύπριοι δεν έχουν ιδιωτική ζωή. Εργάζονται συνεχώς. Όμως στην Κύπρο υπάρχει το οικείο κοινωνικό περιβάλλον. Έχω μια καθημερινότητα στην Κύπρο. Εδώ είναι οι φίλοι μου.
Τζεμρέ εσύ τι σκέφτεσαι για αυτό το ζήτημα;

Τζεμρέ (σπουδάζει νομική στην Βρετανία): Έχω αλλάξει γνώμη πολλές φορές. Αρχικά ήθελα να επιστρέψω. Στην συνέχεια άλλαξα γνώμη. Όμως, τώρα νοιώθω ότι ανήκω στην Κύπρο. Συνειδητοποιώ ότι στην πατρίδα μου έχω περισσότερες πιθανότητες για κοινωνική αλληλεπίδραση. Εφόσον στον κόσμο επικρατεί ο καπιταλισμός προτιμώ να βιώσω με όλες τις επιπτώσεις του τον ντόπιο καπιταλισμό.

Δεν σε ενοχλεί το αδιέξοδο των τουρκοκυπριακών κοινωνικοπολιτικών δομών;


Τζεμρέ: Διατηρώ ελπίδες για το μέλλον. Το σίγουρο είναι ότι κάτι θα γίνει… Ήδη η κοινωνία έχει να αρχίσει να εκφράζεται ελεύθερα. Χρειαζόμαστε πολιτική κινητοποίηση…
Οι κοινοί αγώνες θα ενώσουν τους Κυπρίους

Σε ότι αφορά την πολιτική κινητοποίηση στην οποία αναφέρεστε θα ήθελα να ρωτήσω το εξής: Πρώτα από όλα δεν θα πρέπει να επικοινωνήσουν οι διαχωρισμένοι μικρόκοσμοι αυτού του τόπου;

Τζεμρέ: Οι κοινοί αγώνες ενδέχεται να ενώσουν τους ανθρώπους.

Μεχβές: Η πρόσφατη αντιμιλιταριστική κινητοποίηση της 14ης Αυγούστου ήταν το πρώτο ελπιδοφόρο μήνυμα ως προς την κατεύθυνση του κοινού αγώνα. Μας περιμένει ένας δύσκολος δρόμος. Πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τους ελληνοκυπρίους.
Η τουρκοκύπρια είναι ανολοκλήρωτη χωρίς την συντροφικότητα της ελληνοκύπριας

Ολοκληρώνοντας θα ήθελα να ρωτήσω αν έχετε ένα μήνυμα για την άλλη πλευρά της πράσινης γραμμής;

Κεμάλ: Το σημείο εκκίνησης για την δράση μας θα πρέπει να είναι ο κοινός αγώνας. Πρέπει να συμβάλλουμε στον κοινό αγώνα και να δημιουργήσουμε ένα ενιαίο κίνημα. Ο αγώνας μας θα συνεχιστεί…

Τζεμρέ: Ο φεμινισμός και ο αντιμιλιταρισμός δεν αφορά μονάχα την ελληνοκύπρια. Ο αγώνας είναι κοινός και αφορά την γυναίκα της Κύπρου. Η τουρκοκύπρια είναι ανολοκλήρωτη χωρίς την συντροφικότητα της ελληνοκύπριας.

Μεχβές: Ο φεμινισμός και η οικολογία δεν γνωρίζουν σύνορα. Ήρθε η ώρα να γκρεμίσουμε τα σύνορα. Ο κοινός αγώνας του φεμινισμού και της οικολογίας μπορούν να ενώσουν τους κατοίκους της Κύπρου.

Μουράτ: Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Η ενότητα της νήσου και ο αγώνας για αυτό τον στόχο είναι μονόδρομος για την Κύπρο. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας.

ΟΙ ΝΕΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΕΞΑΡΤΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΚΑΙ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ

ΟΙ ΝΕΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΕΞΑΡΤΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΚΑΙ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ
Του Νίκου Στέλγια
Καθημερινή 19-9-2010

Θα πραγματοποιήσει νέες κινήσεις στο Κυπριακό η Άγκυρα μετά την νίκη του AKP στο δημοψήφισμα της επόμενης Κυριακής; Το συγκεκριμένο ερώτημα φαίνεται πως απασχολεί τους διπλωματικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους σε Αθήνα και Λευκωσία. Μια σημαντική μερίδα Ελλήνων και Κύπριων αναλυτών τονίζουν ότι οι νέες εξελίξεις «διευκολύνουν» την θέση της τουρκικής κυβέρνησης ως προς την λήψη νέων στρατηγικών αποφάσεων σχετικά με το Κυπριακό.

Οι οποιεσδήποτε νέες κινήσεις της Άγκυρας έχουν άμεση σχέση με το συγκεκριμένο ερώτημα: Πως φαίνεται σήμερα το Κυπριακό από την Άγκυρα; Η περίοδος που διαμεσολάβησε από την ανάδειξη του Αχμέτ Νταβούτογλου στο αξίωμα του Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκικής Δημοκρατίας μέχρι το δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής, μπορεί να αποτελέσει την βάση προς απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα (2009-2010). Τουρκικοί δημοσιογραφικοί κύκλοι που μίλησαν στην «Κ», υπογραμμίζουν το γεγονός ότι κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, το Κυπριακό δεν βρέθηκε στο πολιτικό προσκήνιο της Τουρκίας. Με άλλα λόγια, τα πολιτικά κόμματα της χώρας, τα πρωτοσέλιδα των τουρκικών εφημερίδων καθώς και η κοινή γνώμη της Τουρκίας δεν έδειξαν αξιοσημείωτο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στο Κυπριακό. Οι σχέσεις της Τουρκίας με την Αρμενία, τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τις μουσουλμανικές χώρες επισκίασαν το ενδιαφέρον της χώρας για την Κύπρο. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, το Κυπριακό απασχόλησε αποκλειστικά τους κύκλους του Υπουργείου Εξωτερικών, τον διαπραγματευτή της Τουρκίας στην Ε.Ε. Εγκεμέν Μπαγίς και τον αντιπρόεδρο της τουρκικής κυβέρνησης Τζεμίλ Τσιτσέκ (σε ότι αφορά τις οικονομικές σχέσεις της Τουρκίας με τους τουρκοκυπρίους). Οι συγκεκριμένοι παράγοντες της τουρκικής πολιτικής σκηνής επαναλαμβάνουν συχνά τις συνηθισμένες τοποθετήσεις της Άγκυρας. Επίσης, κατά διαστήματα ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν και ο πρόεδρος της δημοκρατίας Αμντουλλάχ Γκιουλ δεν παρέλειψαν να τοποθετηθούν σχετικά με το Κυπριακό. Μάλιστα, τον προηγούμενο Οκτώβριο, στην εναρκτήρια ομιλία για την νέα χρονιά λειτουργίας της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας, ο κ. Γκιουλ αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο «τουρκικό κρατίδιο της Κύπρου» και απέφυγε την αναφορά στην «ΤΔΒΚ». Από την άλλη, το τελευταίο διάστημα ο κ. Ερντογάν και οι συνεργάτες του κατέβαλλαν προσπάθειες για να «πιέσουν» την Λευκωσία αφήνοντας να εννοηθεί ότι η κυβέρνηση τους μελετά εναλλακτικά σενάρια για το Κυπριακό (μοντέλο Ταϊβάν).

Μπορούμε να πούμε ότι οι διεθνείς παράγοντες κατά την περίοδο 2009-2010, κατά την οποία η Τουρκία δεν έλαβε καμία αξιοσημείωτη πρωτοβουλία στο Κυπριακό ως προς την κατεύθυνση της τελικής λύσης, δεν έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο Κυπριακό. Ειδικά εάν συγκρίνουμε την περίοδο 2009 – 2010 με την περίοδο του Σχεδίου Αννάν, όταν οι διεθνείς παράγοντες είχαν στραμμένη σύσσωμοι την προσοχή τους στο Κυπριακό, θα δούμε ότι το βλέμμα της Άγκυρας ήταν στραμμένο στην Λευκωσία. Στην Τουρκία οι έμπειροι αναλυτές συμφωνούν ότι το AKP, το οποίο κατά την άνοδο του στην εξουσία επιθυμούσε να εξασφαλίσει την υποστήριξη της Ε.Ε. και των ΗΠΑ, το 2004 υποστήριξε το Σχέδιο Αννάν, οδηγώντας στην εξασφάλιση του «ναι» των τουρκοκυπρίων. Σήμερα, η Άγκυρα, δια στόματος κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών της, επαναλαμβάνει με επιμονή μια συγκεκριμένη θέση: Η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ πρέπει να αναγνωρίσουν την θετική συμβολή του AKP στην προώθηση του Σχεδίου Αννάν και να ανταμείψουν την Άγκυρα και την τουρκοκυπριακή πλευρά. Με βάση την συγκεκριμένη τοποθέτηση της Άγκυρας, το σίγουρο είναι ότι ανεξάρτητα από τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, η πορεία των σχέσεων του AKP με τις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον θα καθορίσουν την εμβέλεια και το περιεχόμενο των στρατηγικών κινήσεων της Άγκυρας στο Κυπριακό. Κύκλοι Τούρκων αναλυτών διευκρινίζουν ότι αυτή την περίοδο οι σχέσεις της Άγκυρας με τις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον αντιμετωπίζουν διάφορα σοβαρά προβλήματα – αγκάθια (η επιβράδυνση των μεταρρυθμίσεων, η στάση της Τουρκίας στο ζήτημα των πυρηνικών του Ιράν, η κρίση με το Ισραήλ κ.ο.κ.) και επισημάνουν τον υψηλό βαθμό δυσκολίας ανάληψης νέων πρωτοβουλιών εκ μέρους της Τουρκίας σε σημαντικά ζητήματα όπως το Κυπριακό. Επίσης, θα πρέπει να τονιστεί το γεγονός ότι η οποιαδήποτε κίνηση της Τουρκίας στο Κυπριακό θα βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την κατεύθυνση την οποία επιθυμεί να δώσει η Άγκυρα στις σχέσεις της με την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ.

Σαμί Κοέν, Μιλλιγιέτ 15/9/2010

Η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη χαιρέτισε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Οι εκπρόσωποι της Ε.Ε. τόνισαν ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα συμβάλλει θετικά στην ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας. Όμως, αυτό το θετικό κλίμα δεν θα πρέπει να μας οδηγήσει σε αισιοδοξία σε ότι αφορά την στάση της Ε.Ε. απέναντι στην Τουρκία. Πρώτα από όλα, η Ε.Ε. θα αναμένει την εφαρμογή των νέων συνταγματικών τροποποιήσεων. Δεύτερον, η Ε.Ε. δεν είναι ικανοποιημένη με την περιορισμένη συνταγματική τροποποίηση και αναμένει ριζικές μεταρρυθμίσεις σε πολλά σημαντικά πεδία. Ακόμη και στην περίπτωση της πραγματοποίησης αυτών των μεταρρυθμίσεων, η ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. δεν είναι δεδομένη. Δυστυχώς υπάρχουν σημαντικά εμπόδια. Πρώτον, το δίδυμο Σαρκοζί – Μέρκελ δεν επιθυμούν την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. Δεύτερον, υπάρχουν τα εμπόδια που θέτει η ελληνοκυπριακή πλευρά. Εξαιτίας των όρων που θέτει η Κύπρος έχουν παγώσει πολλά κεφάλαια στις διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε, με αποτέλεσμα αυτή την στιγμή μπορούν να συζητηθούν μόνο τρία κεφάλαια. Επίσης, το ζήτημα του ανοίγματος των τουρκικών λιμανιών στην Κύπρο σύντομα θα βρεθεί στο προσκήνιο. Εξαιτίας αυτού του ζητήματος ενδέχεται να παγώσει η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Σήμερα, η Τουρκία αναμένει από την Ε.Ε. να αποσαφηνίσει την βούληση της για την ένταξη της Τουρκίας στην ένωση και να επιταχύνει τις διαπραγματεύσεις. Αναρωτείται κανείς: Θα μπορέσει να επιδείξει θάρρος ως προς αυτή την κατεύθυνση η Ε.Ε.;

Friday, September 17, 2010

Εκρηκτική η ατμόσφαιρα στην Α.Τουρκία

Ημερομηνία: 17.09.2010 | 19:30
Εκρηκτική η ατμόσφαιρα στην Α.Τουρκία
Πρωτοφανή επεισόδια στην επαρχία Χακκάρι
Του Νίκου Στέλγια

http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=27796

Tuesday, September 14, 2010

Yaşasın Erdoğanizm!


Yaşasın Erdoğanizm!
Niko Stelya

Makale Kathimerini Gazetesi’nin internet sitesi www.kathimerini.com.cy’ da 14/9/2010 tarihinde baş yazı olarak yayınlandı ve birçok dile çevrildi. Zaman darlığı nedeniyle tam çeviride imla ve anlatım hatalarına rastlanabilir. Okuyucuların affına sığınıyoruz…

14 Eylül 1980: Sol ‘intihar etmiş’

Sıcak yaz yerini sonbahara bırakmamak için direniyor. İstanbul sokaklarındaki sıcak tahammül sınırlarını zorlamakta. Yolla bomboş. Öğlen vakti olmasına rağmen ana caddelerde in cin top oynuyor. Bu durumun sorumlusu kavurucu sıcak değil. İki gün evvel ordu yönetime el koydu. Silahlı kuvvetler ülkenin anayasasını kanunları ve Türk milletinin asayişini korumak adına devre dışı bıraktı.

Otobüs duraklarında otobüs ve minibüslerin yerini tanklar almış. Polis araçları baş döndüren hızla caddeleri arşınlıyorlar. Devrilen rejimin ‘karşıtlarını’ toplama kamplarına (polis merkezlerine) taşıyorlar. Birçok evin kapısı kırılıyor. Çocukların gözleri önünde babalar yumruklanıyor. Gizli servis elemanları kadınları yataklarından kaldırıp metrelerce sürüklüyor. Subaylar, polis erleri ve istihbaratçılar insanlara tekme atıyor, küfrediyor ve yakaladıklarını polis otolarına ve askeri araçlara tıkıyorlar.

‘Göz altına’ alınların çoğu solcu. Aralarında sayıları daha az olmakla birlikte ülkücüler de var. 1980’nin Türkiye’sinde devlet gözetimine tabi olmayan ülkücülük Marksizm ve Leninizm ile bir tutuluyor. Böylelikle dar koğuşlar tutuklularla doluyor. Milyonlarca yurttaş tekmelerle paslanmış demir parmaklıkların ardına ‘tıkılıyorlar’.

14 Eylül 1980… Öğlen vakti… Bir polis merkezinin üst katında pencereler ardına dek açılıyor. Tutuklular seviniyor. Belki biraz serinlik acıları ve teri unutturacak. Ancak pencereler bunun için açılmadı. Pencereler, Anadolu vatan toprağının en kıymetli hazinesinin, bu toprakların düşünen ve emek sarf eden insanların, pencereden aşağıya fırlatılması için açılıyorlar. Jandarma erleri ve polisler bazı tutukların ellerini, kollarını ve bacaklarını eski tahta sandalyelere bağlıyorlar. Sonra sandalyeyi havaya kaldırıp pencereden boşluğa bırakıyorlar…

Türkiye’nin solu yok ediliyor, katlediliyor…

Medeniyetiyle övünen Batı katliama çanak tutuyor, alkışlıyor…

Sol artık yok…

Birilerine göre ‘intihar etmiş’…

14 Eylül 2010: Yaşasın erdoğanizm!

Yunanistan’da, Kıbrıs’ta, Avrupa’da ve Amerika’da büyük heyecan ve sevinç... ‘Değişim yanlısı İslamcı Erdoğan kazandı’, diyor batı medyası. ‘Kemalistlerin sonu geldi, yaşasın sermaye’ diye bağırıyor gazeteciliğin kıyısından, köşesinden tutunanlar. Değeri beş para etmeyen, içeriği bomboş analizler bir birini izliyor… Bir sürü ıvır zıvır…

Solun siyasi arenada artık var olmadığı Türkiye’de neler oluyor? Geçtiğimiz Pazar Kathimerini gazetesi okuyucusuna güncel Türkiye gerçekliğinin iç yüzünü tanıtmak için çaba sarf etti. Bir noktanın altını çizdi: Pazar referandumu –Erdoğan %58’lik oy oranı elde etti- türk sağındaki büyük kırılmayı derinleştirdi. Alt sınıfları ve çeşitli etnik ve dini kümelenmeleri otarşi çerçevesinde bir şekilde kontrol altına tutmaya çalışan bir sağ mı (Erdoğan ve yandaşları) yoksa bu sınıfların ve kümelenmelerin varlığını tümden göz ardı eden bir sağ mı (Kemalistler)? Geçtiğimiz Pazar Türkiye toplumu bu ikilemle karşı karşıya kaldı.

Topluma muhafazakar bir üslupla din kisvesi altında hitap eden bir sağ mı (Erdoğan ve yandaşları) yoksa üniter, Türk, laik kimliği empoze eden bir sağ mı (Kemalistler)? Türkiye’nin komşularını varlığını kanıtlamaya çalışan Anadolu sermayesinin oyun alanı olarak gören bir sağ mı (Erdoğan ve yandaşları) yoksa Türkiye’nin komşularını Soğuk Savaş döneminden kalma paslanmış teoremlerle yadsıyan bir sağ mı (Kemalistler)?
3-4 milyonluk seçmen kitlesi (referanduma katılma oranı yüzde 77,5 idi, evet ve hayır arasındaki oran farkı yüzde 16, yüzde sekizlik bir oy oranı kaymasıyla durum çok farlı olabilirdi) Türkiye insanı babında yukarıdaki soruların cevabını belirledi: Sağın ilk versiyonu kazanan taraf oldu.

Kazanan ‘erdoğanizm’ oldu… Bundan otuz sene evvel sol ‘intihar etti’… Yaşasın sağ! Yaşasın Türk/ Müslüman / Sünni kimliğinin üstünlüğü! Yaşasın sermaye! Yaşasın toplumun zincirlenmesi!

Yaşasın ‘erdoğanizm’!

Monday, September 13, 2010

Αντιδράσεις Τούρκων δικαστών

"Η δικαιοσύνη αντιπροσωπεύει το λαό. Ο λαός μας δεν θα πρέπει να ανησυχεί. Εμείς θα εξασφαλίσουμε την ανωτερότητα της δικαιοσύνης και την ανεξαρτησία των δικαστών". Αυτό δήλωσε ο πρόεδρος του εφετείου της Τουρκίας, Αμντουραχμάν Γιαλτσίνκαγια, λίγες μόλις ώρες μετά το δημοψήφισμα για την συνταγματική τροποποίηση.

Για συνέχεια της είδησης βλπ.:
http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=27432

Sunday, September 12, 2010

''Evet'' ψήφισε η Τουρκία | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy

''Evet'' ψήφισε η Τουρκία | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy

�Evet� ψηφίζει η Τουρκία | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy

�Evet� ψηφίζει η Τουρκία | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy: "�Evet� ψηφίζει η Τουρκία"

Διχασμένη στις κάλπες η Τουρκία | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy

Διχασμένη στις κάλπες η Τουρκία | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy

Διχασμένη στις κάλπες η Τουρκία | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy

Διχασμένη στις κάλπες η Τουρκία | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy

Διχασμένη στις κάλπες η Τουρκία | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy

Διχασμένη στις κάλπες η Τουρκία | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy

Friday, September 10, 2010

Prof. Kaboğlu: Referandumda en etkili tavır boykot | ANF

Prof. Kaboğlu: Referandumda en etkili tavır boykot | ANF

PEO tried to hide or manipulate what they have done on September 1st

Dear Editor of Kathimerini,



We have read PEO’s reply to Kathimerini newspaper regarding the September 1st event and we were shocked that PEO tried to hide or manipulate what they have done on September 1st. Everything took place in front of hundreds of people who can verify this. Even if people did not see, they could hear our slogans, see our banners and our movement away from the demonstration area when PEO imposed their position.

PEO has sent a reply to Kathimerini newspaper and said that this was not a big issue, but for us, as YKP, yes, it is a huge issue.

The UN tried to stop the bi-communal event because they judged and decided that one of the banners was provocative. PEO threat us that they would use force to close down this banner. Yes, we are using the correct word when we use the word “threat”. PEO representatives said to us, to the General Secretary of YKP, that if we did not close the banner ourselves that they would use force to close it. Further to that, PEO representatives used verbal violence at the field, shouting with their body language and threatening us.

It is shameful that the UN can decide to stop a bi-communal event based on their judgement. After 2003 the UN have been behaving in a manner that is not helping the bi-communal events but mainly they (the UN) create problems in using the Buffer Zone, Ledra Palace Hotel etc. Every time they create a long bureaucratic list with which they try to prevent us from doing bi-communal events in the Buffer Zone and Ledra Palace Hotel. In the paste Ledra Palace Hotel was a nest for bi-communal activities, however, lately it seems to be more militaristic and just be used by UN soldiers.

On September 1st 2008 and 2009 and May 1st 2009 we organized bi-communal demonstrations in the Buffer Zone, in which PEO did not participate and again the UN tried to create trouble, but because of the unity of the organizers they withdrew their demands and the bi-communal events occurred successfully.

It is shameful because PEO every time uses the term “comrade” but they leave us on our own against the UN soldiers. Not only did they leave us on our own, but they also threat and attacked us verbally and with their body language at the field. PEO representatives came together with the UN soldiers and tried to impose to us which banners and which slogans are forbidden.

However, with the unity of Cypriots, Turkish and Greek Cypriots, some groups and parties, YKP’s members, BARAKA Cultural Centre, Cypriot Youth Platform (KGP) and some trade unionists, we resisted and we won over UN’s arrogant behaviour but also PEO’s bureaucratic barriers.

PEO were not with us during the last 3 years and they just came to join the bi-communal event in the Buffer Zone. We would like to welcome them but we hope that next time they are ready to fight for freedom of speech and solidarity to their comrades, because as YKP we know what we want, we want the reunification of Cyprus and Cypriots and we will continue to fight for it, we are ready to defend our banners, our slogans at all levels and in all conditions.



YKP Executive Board

9/9/10

Thursday, September 9, 2010

Ahmet Kaya - Içimde Ölen Biri

Karl Kautsky: Trades Unions and Socialism (1901)

Karl Kautsky: Trades Unions and Socialism (1901)

SCENARIOS FOR NEW “GOVERNMENT” IN THE NORTH SIDE AND THE REORGANIZATION OF T / C RIGHT

SCENARIOS FOR NEW “GOVERNMENT” IN THE NORTH SIDE AND THE REORGANIZATION OF T / C RIGHT
Nikos Stelgia
Kathimerini 5/9/2010

IMPORTANT STATEMENT: -THE TRANSLANTION IS BASED ON GOOGLE TRANSLATE. PLEASE BE PATIENT WITH POSSIBLE INACCURACIES. THANK YOU-

The new economic program of Turkey for the Turkish Cypriot community marks a significant change in T / C political field: the reorganization of the T / C right. According to the latest information from the other side of the green line, operator of this change is the National Unity Party (NUP). Last week the executive officer of the party made clear its position on strengthening the foundation of the party authorizing the leader of the party to open negotiations with the Turkish Cypriot players right.

At a time when Ankara demands to reduce "public expenditure" and the privatization in order to facilitate the promotion of specific economic measures, the NUP seeks to strengthen the position of 'government' of minority Irsen Küçük. At the moment, "the government" of Küçük is supported by 24 "members" of the party. In the Turkish Cypriot side, the contacts of mr. Küçük with political parties and individuals have brought to the fore various scenarios that involve the next day in the Turkish Cypriot political arena. The preferred scenario is to strengthen the "government" of NUP with the participation of the Party of Freedom and Reform (FPC) of Turgay Avci, or the integration of former "members" of the Democratic Party of Serdar Denktash.

First Scenario: Strengthening the "government" of the NUP with the support of former members of the Democratic Party

The T / C analysts agree that the above scenario may lead to the strengthening of the Turkish Cypriot right. Under this scenario, the former "members" of the Democratic Party and close associates of Denktash Mehmet Tancer and Ertugrul hatipoglu are ready to join the NUP. In this way the number of "seats" of the party will rise to 26 and NUP will provide back a majority in parliament.

Turkish Cypriot journalistic circles indicate that the last time the NUP has approached another former "member" of the Democratic Party, the Ejder Aslanbaba. The party leadership wants to see ,r. Aslanbaba follow the path that will set two of his colleagues, if the NUP chooses to strengthen its base to transferring members of the Democratic Party. Nevertheless it should be noted that Mr. Aslanbaba still has to distance himself from the NUP. Indeed, in recent days in the Turkish Cypriot press appeared rumors according to which mr. Aslababa may create a new party.

The integration of the former "members" of the Democratic Party in the NUP is strongly supported by the executives of the party who want to maintain distances from the ruling Justice and Development Party (AKP) in Turkey. This proportion of managers believes that Turgay Avci and his companions followed with blind obedience the commands of the Turkish government. In fact, this portion of executives shares the distrust of Turkey's opposition to all initiatives of the AKP. It is worth noting that a few days ago, in a public place, the "Minister of Economy" Ersin Tatar supported the inclusion of former members of the Democratic Party in the NUP and excluded cooperation with the FPC.

Second Scenario: cohabitation

For its part, the the Turgay Avci΄s Freedom and Reform Party, which was founded with the support of the AKP in 2006, has made clear its willingness to cooperate with the NUP. According to information of the 'K', mr. Avci has set an important condition in terms of cooperation with the NUP: FRP request the Foreign Ministry. Faced with this request, several members of NUP have expressed strong concerns.

While the FRP has made clear its intention to cooperate with NUP, the same willingness has been expressed by the leadership of the Social Democratic Party, despite serious objections from the base of the party. It should be noted that strains of NUP, which maintain distances from the AKP and the FRP, are particularly favorable to the party's possible cooperation with their Turkish Cypriot Social Democrats.

Finally, it should be noted that the T / C analysts stress that the "cohabitation" will happen if no agreement is reached NUP - former members of the Democratic Party.

Third Scenario: Premature 'elections'

The possibility of early "elections" is presented by the Turkish Cypriot analysts as the third choice of the leadership of the NUP. Based on the fact that a large portion of Turkish Cypriot society now stresses the question of impairment of the whole system, the party gives priority to the above two scenarios. Furthermore, many members of the NUP emphasize that the Turkish Cypriot economy has not withstand fourth election in a half year period.


Reorganization right according to the priorities of Ankara


Integration of former partners of Mr Denktas in NUP or "cohabitation" NUP – FRP / Social Democrats ... Whatever the scenario will be the next day the sure explanation is that the Turkish Cypriot right tries to reconstruct its composition according to the new requirements of the new period. The economic priorities of Ankara for the Turkish Cypriot community, and alternative scenarios for the political future of Turkish Cypriots, are crucial in regard to this reconstruction. This is a common line for the analysts in the other side of the line…

Tuesday, September 7, 2010

Why do we want “bloody” Turkish Cypriots?

Why do we want “bloody” Turkish Cypriots?
Nikos Stelgia
www.kathimerini.com.cy

IMPORTANT STATEMENT: -THE TRANSLANTION IS BASED ON GOOGLE TRANSLATE. PLEASE BE PATIENT WITH POSSIBLE INACCURACIES. THANK YOU-

In the middle of last week, a beloved colleague Savvas sent me a telegraph of the official news agency of the republic. "The so-called antimilitarist peace movement in the occupied areas yesterday held a protest march because of threats launched against the newspaper Afrika", said the CNA. I read all the telegraph in a few seconds. At the end of the reading my psychological balance was dangerously wrong and my irritation was inevitable. The article was misleading. The antimilitarist movement took to the streets to declare their support and also its different point of view with the "Africa." A day before, the daring young men who participated in the mobilization made clear to me that, despite the fact that they are on the side of this newspaper because of threats they disagree with the line of "Afrika", which accuses the protest against all the armed forces on the island as a disruptive thorn in the heart of the Left.

Misleading of the official news agency of the republic was a part of my frustration. My attention was focused automatically to another point: I was wondering why the official news agency was led to describe a hopeful message born on this earth, the antimilitarist movement as "called." The doubts raised once again in my thoughts: Perhaps the Cyprus problem is not a political problem. Perhaps it is about an alternate masks theatre. Why do we hide behind the masks and condemn all the creative voice of this place, based on national and religious criteria? (I hope some colleagues do not have the mistaken impression that a antimilitarist or anarchist movement must necessarily be in harmony with the state!)

Reflections on the choice of Greek Cypriot community

Why we do not speak with freedom about Greek Cypriot citizens in what concerns the future relationship, coexistence with their fellow Turkish Cypriots on this earth? Why Greek Cypriots do not come to their own negotiating table with its own proposals? As part of this social reality we are face to face with a series of proposals. Personally, I can count at least three ...

1) "I do not agree with the coexistence of the two Cypriot communities and I suggest the preservation of Greek / Christian / Orthodox character of Cyprus”. Here is the first suggestion ...

2) "I want coexistence with conditions that would define my community. The Cypriot state will still be governed by the Greek Cypriots and Turkish Cypriots will be able to enjoy basic human rights within the EU. A second proposal with a political flavor of today ...

3) "Our goal is a state of the law that is not based on national / religious discrimination. The new state of Cyprus should be based on principles such as decentralization (not only in bi-communal level, but also to strengthen the powers of all local communities), the separation of state - religion with the constitutional guarantee of all human rights (including religious, community, various groups such as homosexuals, etc.), the rule of law, to maintain equal distance from all its citizens and the fight tirelessly all economic disparities, the new education authorities which will be autonomous from the national centers, coordination with all European structures and cooperation with all neighbors fn the island (Greece, Turkey, Syria, Lebanon, Israel, Palestine, Egypt, etc.). For those who have the impression that the army forces can not be combated, this is surely a utopian proposal, ...

Whatever the view of Cyprus, the truth is that we must face the reality of today and all its manifestations. Like:

1) The first proposal ensures the continuity of the Greek / Orthodox character of the state in 63% of its territory. At the same time, however, in the horizon appears the risk of consolidating the division of the island. Thus, the state and society is forced to review nearly all entrenched political lines.

2) The second sentence implies that the Turkish Cypriot community will settle for a minority status. At a time when micro-nationalism galloping across the world, proponents of this proposal should seek in particular to substantiate their proposal.

3) In case of the third proposal the obstacles are insurmountable. One of the key requirements is to modernize all of existing political / social structures and the creation of "communication" "hole"-roads on both sides of the green line. You will need to remove outdated political models (eg the existing political parties) or their evolution based on a bipolar / bi-communal model of liberal right wing - new socialist line. The fact is that the first stages of implementation of this model will be painful and will need to overcome and be undermined by previous generations responsible for the civil war and the invasion of Cyprus (Of course do not forget the role of foreign policy makers) ...

Why do we want “bloody” Turkish Cypriots?

I must conclude. Otherwise my friend Savvas will protest again on the scope of this article. But I must stress that there is a corresponding dimension of Turkish Cypriot proposals, which I intend to develop in the coming weeks. I made a variation of a daily Greek Cypriot saying: " Why do we want “bloody” Turkish Cypriots?”. I'm going to ask the same question to my Turkish Cypriots readers: Why do we want “bloody” Greek Cypriots?

I hope you recognize my right to a humorous treatment of the conflict.
It is time to ask: "Why (not) want them?".

www.kathimerini.com.cy

�Τι τους θέλουμε τους “γέριμους” τους Τουρκοκύπριους;� | Απόψεις | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy

�Τι τους θέλουμε τους “γέριμους” τους Τουρκοκύπριους;� | Απόψεις | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy

Monday, September 6, 2010

“PEO demanded the removal of a anti-occupation banner”


Greek to English translation
Date: 06.09.2010 | 13:39
“PEO demanded the removal of a anti-occupation banner”
During the communal event for Peace Day on 1 September
.
Nikos Stelgia

IMPORTANT STATEMENT: -THE TRANSLANTION IS BASED ON GOOGLE TRANSLATE. PLEASE BE PATIENT WITH POSSIBLE INACCURACIES. THANK YOU-

Turkish Cypriot activists complain that, during an event in Peace Day in the buffer zone on September 1, PEO demanded the removal of a anti-occupation banner.

According to members of the Turkish Cypriot New Cyprus Party (YKP) and various Turkish Cypriot left-wing groups, the PEO has reacted to the banner bearing the slogan "We protest against the occupation" under the pretext that it sets a "risk" to the future of bicommunal action and collaborated with members of the UN in order to force for its removal from the site of the event. Faced with the strong attitude of the PEO, Turkish Cypriot activists objected, insisting the hanging of banners. Finally, thanks to their strong intervention, the banner was at the event.

The YKP, and other leftist groups of Turkish Cypriots express strong opposition to the presence of all military forces in Cyprus. This portion of the Turkish Cypriots proposes the removal of all armies from the island. At the same time, it emphasize that the future presence of Turkish Cypriots in their homeland is under threat. According to this point of view the initiatives of the Turkish Cypriot leadership and the cooperation with Ankara lead to the alienation of the Turkish Cypriots from their homes. Faced with this situation, Cypriot activists propose the reunification of the island based on the eradication of ethnic, religious, racial and other kinds of discrimination.

www.kathimerini.com.cy

A GREEK AND ONE COMMUNIST IN POGROM OF 1955 LIVE TESTIMONIALS FROM THE DARK HISTORY OF TURKEY


A GREEK AND ONE COMMUNIST IN POGROM OF 1955
LIVE TESTIMONIALS FROM THE DARK HISTORY OF TURKEY

Nikos Stelgia
Magazine “K” 5/9/2010

IMPORTANT STATEMENT: -THE TRANSLANTION IS BASED ON GOOGLE TRANSLATE. PLEASE BE PATIENT WITH POSSIBLE INACCURACIES. THANK YOU-

“Cyprus is Turkish and will stay Turkish. Citizens speak Turkish”. In the early 50΄s, residents of the former Ottoman capital and become accustomed to living in the aftermath of these two features slogans. With the rise of the Democratic Party to power, Cyprus came gradually to the forefront of Turkish politics. At that time, several nationalist organizations have intensified their protests and asked the government to take initiatives on Cyprus. Also they called society to be vigilant with regard to the activities of minorities in Turkey. During the decade of 50, several nationalist actors appeared particularly irritated by the rich and vibrant social life that have had the Greek community in Istanbul. In their view, the Greek community of Istanbul was a dangerous legacy of the imperial past, which was not intended to be harmonized with the national character of the new Turkish Republic. The great work of Mustafa Kemal and his comrades, the republic was founded in 1923, had decided to turn back to the bourgeoisie of the country and the Cyprus issue was an appropriate occasion ...

An unfinished walk

During the first half of the decade of 50, like all the Greeks of Istanbul so mrs.Helen learned to live ignoring the disaster predict that cues. In public places she was careful to use the Turkish language, and as the whole Greeks so she did not comment in political issues, such as Cyprus. Mrs Helen tried to continue living in the normal rhythm of daily life, despite the rise of fanaticism and extreme slogans in the streets of Istanbul.

The morning of September 6, 1955 found Mrs Helen in heaven of Princes Islands, in Halki (Heybeliada). At the time, Halki and the other islands were full of tourists who looking for a cool oasis in the heart of Marmaris. The majority of tourists, were the Greek inhabitants of Constantinople.

Heat on September 6, 1955 was unbearable. Mrs. Helen opted for a light lunch and then delivered in a sweet sleep in summer afternoon of Halki. He dreamed a lovely walk with the sweet heart in the green paths of Halki. As the red sun fell behind Antigone (Burgazada), the man΄s soul is anxious to touch his feelings.
After cloudless sleep when the sun stood in the sunset, mrs. Helen hastily awakened and prepared for the walk she had dreamed the whole afternoon. Came in a hurry on the road and pulled the door leading to the dock of the island.

On her way, Mrs. Helen saw the wild eyes of the islanders. Initially, he did not understand the reason why the fellow people were looking with unfriendly eyes and why they were holding batons and sharp objects. Walking she began to hear the discussion of bystanders. “The Greeks put a bomb in the house of Chief Mustafa Kemal in Thessaloniki and are ready to slay our brothers in Cyprus. It's time for revenge”. That was the rumor…

The heightened nationalism spoke for automatically ... The Turkish parastatal organizations had launched a formula that was tested in Central Europe in the years of totalitarian regimes. First they staged the bombing of the Turkish consulate in Thessaloniki and then invited the crowd to rise up to defend the Turkishness of the state and Cyprus. On the afternoon of September 6, 1955 in Halki, mrs. Helen witnessed the implementation of this project. He lived in fear of when the angry crowd began to attack property belonging to non-Muslim citizens of Turkey. Through her eyes the crowd invaded the church of St. Nicholas in the central market of the island. Just a few years earlier Muslim fishermen were run in this temple for seeking the help of Saint Nicholas for rich haul ...

Faced with unspeakable violence, Mrs Helen withdrew her plans for a romantic evening walk and returned to her maiden. The family took refuge in the house of a Turkish homemaker. She was lucky. In those hours thousands of non Muslim residents of the town became target of angry crowds. Houses, shops, churches and schools were delivered to fire. The graves were opened. The crowds unearthed the coffins and scattered the bones ... The new democracy has made it clear to the bourgeoisie inherited from the Ottoman Empire that cohabitation is no longer feasible nor desirable. The romantic stroll Mrs Helen with the finest of her heart had to be postponed ...

"Burn the Communists!"

In the mid 50 ', the Aziz Nesin was editor of a satirical newspaper in Istanbul. At that time his literary talent and caustic humor had begun to attract the world of literature in Turkey and abroad. Furthermore, the Marxist perspective caused the dissatisfaction of many of his countrymen. For a portion of the society Nesin was "the traitor of the national ideal”.

The afternoon of September 6 found the "traitor" in one of the Greek restaurants of Istanbul. In his work "Those who deserve the gallows” (pp« Salkım Salkım Asılacak Adamlar »), Nesin narrates the outbreak of pogrom against minorities. The afternoon of September 6, 1955 the angry crowds took to the streets and began to attack to non-Muslim residents and their properties in the former imperial capital. In the Greek restaurant Nesin saw Greek restaurant owner going outside of the restaurant holding a large portrait of Mustafa Kemal, while the clerk were hanging a large Turkish flag at the entrance of the restaurant. It looked like the last Byzantines who had toured the city walls with the image of the Virgin Mary with the hope of salvation from the Ottoman invasion. As in 1453 so in 1955, an image was not enough to secure peace in Istanbul.
On September 7, 1955, when Turkish armed forces moved to bring under control the cities of Turkey, the authorities arrested the "traitor of the national ideal," the "communist" Aziz Nesin, on the pretext of organizing pogroms against Non-Muslim citizens of Turkey. As in the case of Nazi Germany, so in case of Turkey, the organizers of the pogrom had found a suitable scapegoat for the suffering that they caused to their country: the "Communists" ...

The Nesin and other Marxists of Turkey went into the prisons of Turkey when the crowd attacked them with a single slogan: "Burn the Communists' ... At the same time those who burned and demolished an entire reign and the future of an entire country was actually in Ankara and a computerized visitor entertained ...

ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΒΟΛΙΔΟΣΚΟΠΕΙ Η ΑΓΚΥΡΑ

ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΒΟΛΙΔΟΣΚΟΠΕΙ Η ΑΓΚΥΡΑ
Του Νίκου Στέλγια
Καθημερινή 5/9/2010

Η κρίση που ξέσπασε στις σχέσεις Τουρκίας – Ισραήλ μετά την αιματηρή επίθεση των ισραηλινών δυνάμεων στο «Μαβί Μάρμαρα», εξακολουθεί να απασχολεί τους αξιωματούχους του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών. Οι τελευταίες επικριτικές τοποθετήσεις της Ουάσιγκτον σχετικά με τις πρόσφατες πρωτοβουλίες της Τουρκικής διπλωματίας, καθώς και οι κινήσεις του Ισραήλ στον χώρο της ανατολικής Μεσογείου μέσα από την προσέγγιση της Αθήνας και της Λευκωσίας, φαίνεται ότι έχουν θορυβήσει τους Τούρκους διπλωμάτες. Έτσι, την προηγούμενη εβδομάδα μια αντιπροσωπεία της τουρκικής διπλωματίας μετέβη στην Ουάσιγκτον και κατέβαλλε προσπάθειες για να γεφυρώσει το χάσμα στις σχέσεις Άγκυρας και Τελ Αβίβ.

Στην Ουάσιγκτον, υπό την αρχηγία του πρέσβη Φεριντούν Σινίρογλου, η τουρκική αντιπροσωπεία συναντήθηκε με μέλη του αμερικανικού κογκρέσου και της εβραϊκής κοινότητας και ξεκαθάρισε την βούληση της τουρκικής πλευράς σε ότι αφορά την επιστροφή της ομαλότητας στις σχέσεις Τουρκίας – Ισραήλ. Στις συναντήσεις της, η τουρκική αντιπροσωπεία χαρακτήρισε το Ισραήλ «φιλική χώρα». Την ίδια στιγμή όμως, επανέλαβε τις γνωστές τουρκικές θέσεις σχετικά με την ισραηλινή επίθεση στο «Μαβί Μάρμαρα» και χαρακτηριστικά έκανε λόγο για «διένεξη μεταξύ δυο φίλων».

Σύμφωνα με όσα ανέφερε σε σχετικό δημοσίευμα η ισραηλινή εφημερίδα «Jerusalem Post», τα μέλη της εβραϊκής κοινότητας στην Ουάσιγκτον, τα οποία συναντήθηκαν με τον κ. Σινίρογλου και τους Τούρκους διπλωμάτες, δήλωσαν ότι αναμένουν κινήσεις καλής θελήσεως εκ μέρους της Τουρκίας, οι οποίες θα ενισχύσουν το καλό κλίμα το οποίο καλλιεργήθηκε στην αμερικανική πρωτεύουσα κατά την επίσκεψη της τουρκικής αντιπροσωπείας.

Ας σημειωθεί ότι, στο εν λόγω δημοσίευμα της η «Jerusalem Post» αναφέρθηκε στον έντονο προβληματισμό των Αμερικανών γερουσιαστών σχετικά με τις νέες πρωτοβουλίες της τουρκικής διπλωματίας. Ο προβληματισμός αφορά κυρίως την ιρανοτουρκική προσέγγιση και την κρίση στις σχέσεις της Άγκυρας με το Τελ Αβίβ.

Οι τελευταίες κινήσεις της ισραηλινής διπλωματίας στον χώρο της ανατολικής Μεσογείου παρακολουθούνται με μεγάλο ενδιαφέρον από τον τουρκικό τύπο και τους αναλυτές. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι, η επίσκεψη του πρωθυπουργού του Ισραήλ Μπένγιαμιν Νετανγιάχου βρέθηκε στα πρωτοσέλιδα των τουρκικών εφημερίδων και των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων. Ενώ την ίδια στιγμή οι Τούρκοι αναλυτές τόνισαν ότι το Ισραήλ φαίνεται να αποσκοπεί στην προσέγγιση της ελληνικής πλευράς με απώτερο στόχο να διασφαλίσει τα συμφέροντας του τα οποία πλήγησαν μετά την πρόσφατη κρίση με την Τουρκία.

ΣΕΝΑΡΙΑ «ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ» ΚΑΙ ΑΝΑΔΙΟΓΡΑΝΩΣΗΣ ΤΗΣ Τ/Κ ΔΕΞΙΑΣ

ΣΕΝΑΡΙΑ «ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ» ΚΑΙ ΑΝΑΔΙΟΓΡΑΝΩΣΗΣ ΤΗΣ Τ/Κ ΔΕΞΙΑΣ
Του Νίκου Στέλγια

Καθημερινή 5/9/2010

Το νέο οικονομικό πρόγραμμα της Τουρκίας για την τουρκοκυπριακή κοινωνία σηματοδοτεί μια αξιοσημείωτη αλλαγή στο τ/κ πολιτικό πεδίο: Την αναδιοργάνωση της τ/κ δεξιάς. Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες από την άλλη πλευρά της πράσινης γραμμής, φορέας αυτής της αλλαγής είναι το Κόμμα Εθνικής Ενότητας (ΚΕΕ). Tην προηγούμενη εβδομάδα το εκτελεστικό γραφείο του κόμματος ξεκαθαρίζοντας την θέση του για την ενίσχυση της βάσης του κόμματος, εξουσιοδότησε τον ηγέτη του κόμματος να προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις με τους παράγοντες της τουρκοκυπριακής δεξιάς.

Σε μια περίοδο που η Άγκυρα επιβάλλει τον περιορισμό «δημόσιων δαπανών» και τις ιδιωτικοποιήσεις, με σκοπό την διευκόλυνση της προώθησης των συγκεκριμένων οικονομικών μέτρων, το ΚΕΕ επιχειρεί να ενισχύσει την θέση της «κυβέρνησης» της μειοψηφίας του Ιρσέν Κιουτσούκ. Αυτή την στιγμή, η «κυβέρνηση» του κ. Κιουτσούκ υποστηρίζεται από τους 24 «βουλευτές» του κόμματος σε σύνολο πενήντα «εδρών».
Στην τουρκοκυπριακή πλευρά, οι τελευταίες επαφές του κ. Κιουστούκ με πολιτικά κόμματα και πρόσωπα έχουν φέρει στο προσκήνιο διάφορα σενάρια τα οποία αφορούν την επόμενη ημέρα στο τουρκοκυπριακό πολιτικό πεδίο. Το επικρατέστερο σενάριο είναι η ενίσχυση της «κυβέρνησης» του ΚΕΕ με την συμμετοχή του Κόμματος της Ελευθερίας και Μεταρρύθμισης (ΚΕΜ) του Τουργκάϊ Αβτζί ή με την ένταξη των πρώην «βουλευτών» του Δημοκρατικού Κόμματος του Σερντάρ Ντενκτάς στο ΚΕΕ.

Πρώτο Σενάριο: Ενίσχυση της «κυβέρνησης» του ΚΕΕ με την υποστήριξη των πρώην βουλευτών του Δημοκρατικού Κόμματος

Οι τ/κ αναλυτές συμφωνούν ότι το παραπάνω σενάριο ενδέχεται να οδηγήσει στην ενίσχυση της τουρκοκυπριακής δεξιάς. Σύμφωνα με το συγκεκριμένο σενάριο, οι πρώην «βουλευτές» του Δημοκρατικού Κόμματος και στενοί συνεργάτες του κύκλου Ντενκτάς, Ερτουγρούλ Χατίοπλου και Μεχμέτ Τανζτέρ, είναι έτοιμοι να προσχωρήσουν στο ΚΕΕ. Με αυτό τον τρόπο ο αριθμός «εδρών» του κόμματος θα αυξηθούν στις 26 και ΚΕΕ θα εξασφαλίσει εκ νέου την πλειοψηφία στην βουλή.

Τουρκοκυπριακοί δημοσιογραφικοί κύκλοι αναφέρουν ότι το τελευταίο διάστημα το ΚΕΕ έχει προσεγγίσει και έναν άλλο πρώην «βουλευτή» του Δημοκρατικού Κόμματος, τον Εζντέρ Ασλάνμπαμπα. Η ηγεσία του κόμματος επιθυμεί να δει τον κ. Ασλάμπαμπα να ακολουθεί τον δρόμο που θα χαράξουν οι δυο συνάδελφοι του, σε περίπτωση που το ΚΕΕ επιλέξει να ενισχύσει την βάση του με μεταγραφές «βουλευτών» από το Δημοκρατικό Κόμμα. Παρόλα αυτά θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο κ. Ασλάμπαμπα εξακολουθεί να διατηρεί τις αποστάσεις του από το ΚΕΕ. Μάλιστα τις προηγούμενες ημέρες εμφανίστηκαν στον τουρκοκυπριακό τύπο φήμες σύμφωνα με τις οποίες ο κ. Ασλάμπαμπα ενδέχεται να δημιουργήσει ένα νέο κόμμα.

Η ένταξη των πρώην «βουλευτών» του Δημοκρατικού Κόμματος στο ΚΕΕ υποστηρίζεται ένθερμα από τα στελέχη του κόμματος τα οποία επιθυμούν να διατηρήσουν αποστάσεις από το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) της Τουρκίας. Η συγκεκριμένη μερίδα των στελεχών πιστεύουν ότι ο Τουργκάϊ Αβτζί και οι σύντροφοι του ακολουθούν με τυφλή υπακοή τις εντολές της τουρκικής κυβέρνησης και ότι στόχος τους είναι η ευθυγράμμιση του ΚΕΕ με τις πρωτοβουλίες της Άγκυρας. Στην πραγματικότητα η συγκεκριμένη μερίδα στελεχών συμμερίζεται την καχυποψία της τουρκικής αντιπολίτευσης για το σύνολο των πρωτοβουλιών του AKP. Οι ίδιοι εκφράζουν τον έντονο προβληματισμό τους για την συντηρητική βάση του AKP και τοποθετούνται με πικρία κατά των τοποθετήσεων του συγκεκριμένου κόμματος σε διάφορα εθνικά ζητήματα της Τουρκίας. Ενώ ταυτόχρονα, εκφράζουν την πικρία τους και για την «προδοτική» στάση του κ. Αβτζί το 2006, δηλαδή την αποχώρηση του από το ΚΕΕ και την ίδρυση του ΚΕΜ. Αξίζει να σημειωθεί ότι, πριν από λίγες ημέρες, σε δημόσια τοποθέτηση του, ο «Υπουργός Οικονομίας» Ερσίν Τατάρ τάχθηκε υπέρ της ένταξης των πρώην βουλευτών του Δημοκρατικού Κόμματος στο ΚΕΕ και απέκλισε την συνεργασία με το ΚΕΜ.

Δεύτερο Σενάριο: Συγκυβέρνηση

Από την πλευρά του, το ΚΕΜ του Τουργκάϊ Αβτζί, το οποίο ιδρύθηκε με την υποστήριξη του AKP το 2006, έχει ξεκαθαρίσει ότι είναι πρόθυμο να συνεργαστεί με το ΚΕΕ. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», ο κ. Αβτζί έχει θέσει μια σημαντική προϋπόθεση σε ότι αφορά την συνεργασία με το ΚΕΕ: Ζήτησε από το ΚΕΕ να παραχωρηθεί στο κόμμα του το «Υπουργείο Εξωτερικών». Αντιμέτωπα με το συγκεκριμένο αίτημα, πολλά στελέχη του ΚΕΕ έχουν εκφράσει τον έντονο προβληματισμό τους.

Ενώ το ΚΕΜ έχει ξεκαθαρίσει την πρόθεση του για συνεργασία με το ΚΕΕ, την ίδια προθυμία έχει εκφράσει και η ηγεσία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, παρά τις σοβαρές ενστάσεις της βάσης του κόμματος. Θα πρέπει να τονιστεί ότι τα στελέχη του ΚΕΕ, τα οποία διατηρούν αποστάσεις από το AKP και το ΚΕΜ, εμφανίζονται ιδιαίτερα θετικά στο ενδεχόμενο συνεργασίας του κόμματος τους με τους τουρκοκύπριους σοσιαλδημοκράτες.
Τέλος, θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι τ/κ αναλυτές τονίζουν ότι η «συγκυβέρνηση» θα γίνει πραγματικότητα σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία ΚΕΕ – πρώην βουλευτών του Δημοκρατικού Κόμματος.

Τρίτο Σενάριο: Πρόωρες «εκλογές»

Το ενδεχόμενο των πρόωρων «εκλογών» παρουσιάζεται από τους τουρκοκύπριους αναλυτές ως η τρίτη επιλογή της ηγεσίας του ΚΕΕ. Με βάση το γεγονός ότι, μια μεγάλη μερίδα της τουρκοκυπριακής κοινωνίας πλέον τονίζει ότι τίθεται ζήτημα δυσλειτουργίας του συνόλου του συστήματος, το κόμμα δίνει προτεραιότητα στα προαναφερθέντα δυο σενάρια. Παράλληλα, πολλά μέλη του ΚΕΕ τονίζουν ότι η τουρκοκυπριακή οικονομία δεν αντέχει τέταρτη εκλογική αναμέτρηση εντός μιας περιόδου ενάμιση έτους.

Αναδιοργάνωση δεξιάς σύμφωνα με τις προτεραιότητες της Άγκυρας


Ένταξη πρώην συντρόφων του κ. Ντενκτάς στο ΚΕΕ ή «συγκυβέρνηση» ΚΕΕ – ΚΕΜ… Όποιο και αν είναι το σενάριο της επόμενης ημέρας το σίγουρο είναι ότι το τελευταίο διάστημα η τουρκοκυπριακή δεξιά επιχειρεί να αναδομήσει την σύνθεση της σύμφωνα με τις νέες επιταγές της νέας περιόδου. Οι οικονομικές προτεραιότητες της Άγκυρας για την τουρκοκυπριακή κοινωνία, καθώς και τα εναλλακτικά της σενάρια για το πολιτικό μέλλον των τουρκοκυπρίων, διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο σε ότι αφορά την συγκεκριμένη αναδόμηση. Σε αυτό συμφωνούν άλλωστε όλοι οι αναλυτές στην άλλη πλευρά της πράσινης γραμμής.

ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ ΣΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ

ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ ΣΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ
ΖΩΝΤΑΝΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Του Νίκου Στέλγια
Περιοδικό "Κ" 5/9/2010

«Η Κύπρος είναι τουρκική και θα παραμείνει τουρκική». «Πολίτες ομιλείτε τούρκικα». Στις αρχές της δεκαετίας 50΄, οι κάτοικοι της πρώην οθωμανικής βασιλεύουσας συνήθισαν να ζουν στον απόηχο αυτών των δυο χαρακτηριστικών συνθημάτων. Με την άνοδο του Δημοκρατικού Κόμματος στην εξουσία, το Κυπριακό βρέθηκε σταδιακά στο προσκήνιο της τουρκικής πολιτικής σκηνής. Εκείνη την περίοδο, διάφορες εθνικιστικές οργανώσεις εντατικοποίησαν τις κινητοποιήσεις τους και ζήτησαν από την κυβέρνηση της χώρας να λάβει πρωτοβουλίες στο Κυπριακό. Επίσης, κάλεσαν την κοινωνία σε επαγρύπνηση, σε ότι αφορά την δράση των μειονοτήτων στο εσωτερικό της Τουρκίας. Κατά την δεκαετία 50΄, διάφοροι εθνικιστικοί παράγοντες εμφανίστηκαν ιδιαίτερα ενοχλημένοι από την πλούσια και ζωντανή κοινωνική ζωή που επιδείκνυε η Ρωμιοσύνη της Κωνσταντινούπολης. Κατά την γνώμη τους, η ελληνική κοινότητα της Πόλης ήταν μια επικίνδυνη κληρονομιά από το αυτοκρατορικό τους παρελθόν, η οποία δεν είχε την πρόθεση να εναρμονιστεί με τον εθνικό χαρακτήρα της νέας Τουρκικής Δημοκρατίας. Το μεγάλο έργο του Μουσταφά Κεμάλ και των συντρόφων του, η δημοκρατία που ιδρύθηκε το 1923, είχε αποφασίσει να γυρίσει την πλάτη στην αστική τάξη της χώρας και το Κυπριακό αποτελούσε την κατάλληλη αφορμή…

Ένας ανολοκλήρωτος περίπατος

Κατά το πρώτο μισό της δεκαετίας 50΄, όπως όλες οι Ρωμιές της Πόλης έτσι και η κυρία Ελένη έμαθε να ζει αγνοώντας την καταστροφή που προμήνυαν τα εν λόγω συνθήματα. Στους δημόσιους χώρους φρόντιζε να χρησιμοποιεί την τουρκική γλώσσα, και όπως ολόκληρη η Ρωμιοσύνη έτσι και αυτή απέφευγε διπλωματικά να τοποθετηθεί δημοσίως για τα φλέγοντα πολιτικά ζητήματα, όπως λ.χ. το Κυπριακό. Η κ. Ελένη προσπαθούσε να συνεχίσει να ζει στους κανονικούς ρυθμούς της καθημερινότητας της, παρά την άνοδο του φανατισμού και των ακραίων συνθημάτων στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης.

Το ξημέρωμα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955 βρήκε την κ. Ελένη στον παράδεισο των Πριγκιποννήσων, στην Χάλκη. Εκείνη την εποχή η Χάλκη και τα υπόλοιπα Πριγκιπόνησσα έσφυζαν από παραθεριστές, οι οποίοι αναζητούσαν μια δροσερή όαση στην καρδιά του Μαρμαρά. Την πλειοψηφία των παραθεριστών, αποτελούσαν οι Έλληνες κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης.

Η ζέστη στις 6 Σεπτεμβρίου 1955 ήταν αφόρητη. Η κυρία Ελένη προτίμησε ένα ελαφρύ μεσημεριανό γεύμα και στην συνέχεια παραδόθηκε σε έναν γλυκό ύπνο στην καλοκαιρινή απογευματινή αποχαύνωση της Χάλκης. Ονειρευόταν ένα γεμάτο από ερωτικά συναισθήματα περίπατο με τον εκλεκτό της καρδιάς της στα καταπράσινα μονοπάτια της Χάλκης. Καθώς θα έπεφτε ο πορφυρός ήλιος πίσω από την Αντιγόνη, ανυπομονούσε να αγγίξει το χέρι και να αισθανθεί το ζεστό βλέμμα του έρωτα της ζωής της. Μετά τον ανέφελο ύπνο, όταν ο ήλιος βρισκόταν στην δύση του, ξύπνησε βιαστικά και προετοιμάστηκε για τον περίπατο τον οποίο ονειρευόταν όλο το μεσημέρι. Βγήκε με βιασύνη στον δρόμο και τράβηξε τον δρόμο που οδηγούσε στην αποβάθρα του νησιού.

Στον δρόμο, η κυρία Ελένη αντίκρισε τα άγρια βλέμματα των νησιωτών. Αρχικά, δεν κατανόησε τον λόγο για τον οποίο οι συνάνθρωποι της την κοίταζαν με βλέμμα εχθρικό και γιατί κρατούσαν ρόπαλα και αιχμηρά αντικείμενα. Προχωρώντας άρχισε να ακούει αυτά που συζητούσαν οι περαστικοί. «Οι Έλληνες έβαλαν βόμβα στο σπίτι του Αρχηγού (σ.σ. του Μουσταφά Κεμάλ) στην Θεσσαλονίκη και είναι έτοιμοι να σφάξουν τα αδέλφια μας στην Κύπρο. Ήρθε η ώρα της εκδίκησης».

Οι εθνικιστικές εξάρσεις μιλούσαν από μόνες τους… Οι τουρκικές παρακρατικές οργανώσεις είχαν δρομολογήσει μια φόρμουλα που είχε δοκιμαστεί στην Κεντρική Ευρώπη στα χρόνια των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Πρώτα σκηνοθέτησαν τον βομβαρδισμό του τουρκικού προξενείου της Θεσσαλονίκης και στην συνέχεια κάλεσαν τα πλήθη να ξεσηκωθούν για την υπεράσπιση της τουρκικότητας της δημοκρατίας και της Κύπρου. Το απόγευμα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955 στην Χάλκη η κυρία Ελένη έγινε μάρτυρας της εφαρμογής αυτού του σχεδίου. Έζησε τον τρόμο την στιγμή που τα οργισμένα πλήθη άρχισαν να επιτίθενται σε ακίνητα που άνηκαν σε μη μουσουλμάνους πολίτες της Τουρκικής Δημοκρατίας. Είδε με τα μάτια της την εισβολή του πλήθους στον ναό του Αϊ Νικόλα στο κέντρο της αγοράς του νησιού. Μόλις, λίγα χρόνια νωρίτερα οι μουσουλμάνοι ψαράδες είχαν τρέξει σε αυτόν τον ναό με σκοπό ζητώντας την βοήθεια του Αϊ Νικόλα για πλούσια ψαριά…

Αντιμέτωπη με την απερίγραπτη βία, η κυρία Ελένη παραιτήθηκε από τα σχέδια της για ένα ρομαντικό απογευματινό περίπατο και επέστρεψε στο πατρικό της. Η οικογένεια της βρήκε καταφύγιο στο σπίτι ενός Τούρκου νοικοκύρη. Ήταν τυχερή. Εκείνες τις ώρες υπήρχαν χιλιάδες μη μουσουλμάνοι κάτοικοι της Πόλης οι οποίοι γίνονταν στόχος του οργισμένου πλήθους. Οικίες, καταστήματα, ναοί και σχολεία παραδόθηκαν σε φλόγες. Ανοίχτηκαν οι τάφοι. Ξεθάφτηκαν τα φέρετρα και σκορπίστηκαν τα κόκκαλα… Η νέα δημοκρατία ξεκαθάρισε στην αστική τάξη που κληρονόμησε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ότι η συμβίωση τους δεν είναι πλέον εφικτή, ούτε και επιθυμητή. Ο ρομαντικός περίπατος της κυρίας Ελένης με τον εκλεκτό της καρδιάς της έπρεπε να αναβληθεί…

«Να καούν οι κομμουνιστές!»

Στα μέσα της δεκαετίας 50’, ο Αζίζ Νεσίν ήταν εκδότης μιας σατιρικής εφημερίδας στην Κωνσταντινούπολη. Εκείνη την εποχή το λογοτεχνικό ταλέντο του και το καυστικό χιούμορ του είχαν αρχίσει να προσελκύουν το ενδιαφέρον του κόσμου των γραμμάτων στην Τουρκία και στο εξωτερικό. Παράλληλα, η μαρξιστική σκοπιά του είχε προκαλέσει την δυσανασχέτηση πολλών συμπατριωτών του. Για μια μερίδα της κοινωνίας ο Νεσίν ήταν «ο προδότης του εθνικού ιδανικού».

Το απόγευμα της 6ης Σεπτεμβρίου βρήκε τον «προδότη» σε ένα από τα ελληνικά εστιατόρια του Πέρα. Στο έργο του «Αυτοί που τους αξίζει η κρεμάλα» (σ.σ. «Salkım Salkım Asılacak Adamlar»), ο Νεσίν διηγείται το ξέσπασμα του πογκρόμ κατά των μειονοτήτων,,, Το απόγευμα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955 τα οργισμένα πλήθη ξεχύθηκαν στους δρόμους και άρχισαν να επιτίθενται στους μη μουσουλμάνους κάτοικους της πρώην βασιλεύουσας και στα ακίνητα τους. Στο ελληνικό εστιατόριο στο οποίο βρισκόταν ο Νεσίν είδε τον Έλληνα εστιάτορα να παρατά την κουζίνα του και να βγαίνει στην εξώπορτα του κρατώντας ένα μεγάλο πορτρέτο του Μουσταφά Κεμάλ, ενώ την ίδια στιγμή οι υπάλληλοι του κρεμούσαν μια μεγάλη τουρκική σημαία στην είσοδο του εστιατορίου. Έμοιαζε με τους τελευταίους Βυζαντινούς που είχαν περιηγηθεί τα τείχη της Πόλης με την εικόνα της Παναγίας με την ελπίδα της σωτηρίας από την οθωμανική εισβολή. Όπως το 1453 έτσι και το 1955, μια εικόνα δεν ήταν αρκετή για να εξασφαλίσει την γαλήνη στην Κωνσταντινούπολη.

Στις 7 Σεπτεμβρίου 1955, όταν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις βραδυκίνητα άρχισαν να θέτουν υπό τον έλεγχο τους τις μεγαλουπόλεις της Τουρκίας, οι αρχές συνέλαβαν τον «προδότη του εθνικού ιδανικού», τον «κομμουνιστή» Αζίζ Νεσίν, με το πρόσχημα της οργάνωσης του πογκρόμ κατά των μη μουσουλμάνων πολιτών της Τουρκίας. Όπως στην περίπτωση της ναζιστικής Γερμανίας έτσι και στην περίπτωση της Τουρκίας οι οργανωτές του πογκρόμ είχαν βρει το κατάλληλο εξιλαστήριο θύμα για τα δεινά που προκάλεσαν στην χώρα τους: Τους «κομμουνιστές»…
Ο Νεσίν και άλλοι μαρξιστές της Τουρκίας πέρασαν την είσοδο των φυλακών της Τουρκίας την στιγμή που τα πλήθη τους επιτίθονταν με ένα και μοναδικό σύνθημα: «Να καούν οι κομμουνιστές»… Δεν γνώριζαν ότι αυτοί που έκαψαν και γκρέμισαν μια ολόκληρη βασιλεύουσα και το μέλλον μιας ολόκληρης χώρας στην πραγματικότητα βρισκόταν στην Άγκυρα και με μηχανογραφίες διασκέδαζαν τις εντυπώσεις…

Thursday, September 2, 2010

Απόσυρση των στρατευμάτων μέσω Τουρκίας ζητούν οι ΗΠΑ | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy

Απόσυρση των στρατευμάτων μέσω Τουρκίας ζητούν οι ΗΠΑ | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy

Τhe Αlevis ''open up'' of Erdogan failed


Date: 02.09.2010 | 11:38
Τhe Αlevis ''open up'' of Erdogan failed
Preparation for a appeal to the ECHR
Nikos Stelgia
www.kathimerini.com.cy

IMPORTANT STATEMENT: -THE TRANSLANTION IS BASED ON GOOGLE TRANSLATE. PLEASE BE PATIENT WITH POSSIBLE INACCURACIES. THANK YOU-

A year ago the leadership of the ruling Justice and Development Party (AKP) in Turkey launched a series of "open up" (açılım) in various fields.The leading figures of the AKP spoke for radical review of policy initiatives on issues such as relations between Turkey and Armenia, Kurdistan, Cyprus and the relations of the Turkish state with one of the largest religious communities in the country that of Alevis. A year after the pompous statements of the leadership of the party, the AKP openings remain suspended and Alevides preparing to appeal to the European Court of Human Rights (ECHR).

The Alevi community, which expresses opposition to the involvement of the secular state to the religious life of the country and the imposition of Sunni – hanefi doctrine of Islam, announced yesterday that it has decided to appeal to the ECHR in order to ensure equal treatment by the Turkish state of all religious beliefs.

The president of the "Cem Vakfı" and the Federation of Associations of Alevis Izetin Doğan said that "the Constitution provides that religious services are public services. In fact, public services should be provided equally to every citizen. Now in Turkey live 25 - 30 million Alevis and the state ignores their presence. The state provides religious services with personnel who profess conservative values. The Turkish state has never maintained an equal distance to its citizens. "

Blow to the AKP days before of the referendum

In yesterday's positions, Mr. Dogan made it clear that Alevis of Turkey are determined to make their case in ECHR. He stressed that this action will take place before the referendum on September 12. Mr. Dogan explained that this decision was taken based on the fact that the constitutional amendment promoted by the AKP makes difficult to appeal to the ECHR.

Sounding the alarm of a totalitarian regime in future

Yesterday, Mr Dogan, among others mentioned to the forthcoming referendum on constitutional changes. He noted that the amendment promotes the AKP opens the way for the abolition of judicial independence and the establishment of a totalitarian regime in Turkey.

www.kathimerini.com.cy

Απέτυχε το ''άνοιγμα των Αλεβίδων'' του Ερντογάν | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy

Απέτυχε το ''άνοιγμα των Αλεβίδων'' του Ερντογάν | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy

Wednesday, September 1, 2010

Antimilitarist protest in Cyprus


"Aishe, holidays are over. Come back home "
Antimilitarist protest in Cyprus
Nikos Stelgia – Kathimerini 1/9/2010

IMPORTANT STATEMENT: -THE TRANSLANTION IS BASED ON GOOGLE TRANSLATE. PLEASE BE PATIENT WITH POSSIBLE INACCURACIES. THANK YOU-

The Turkish Cypriot antimilitarist movement went to the streets in Tuesday to protest against the effects of the presence of Turkish troops in Cyprus and also to clear his disagreement with the recent publications of "Africa".

The antimilitarist movement reacting to the latest publications of 'Africa', accuses the newspaper that it seeks to tarnish the antimilitarist protests.

On the other hand, in recent days, "Africa" refers to drugs and the relationship of brain smuggling with so called authorities. Because of these publications, the newspaper receives threatening messages. The movement expressed the antimilitarist sympathy to the "Africa" and stressed that the action of the people of the night is a direct consequence of the presence of Turkish troops in northern Cyprus.

On Tuesday, representatives of the movement antimilitarist made statements at the entrance of the building that houses the "Afrika" and then made mobilize protest at the entrance of the "embassy" of Turkey. During the protest banners hung bearing the slogan "Aishe, the holidays are over. Go home ", which it referred in a humorous way to 'The Aishe go on holiday", which was used as the password for opening the Turkish invasion in 1974. Communiqué issued by the protesters stressed that with accordance to the antimilitaristic protests took place on August 14 they want the withdrawal of all military forces from Cyprus.

Note that the last time the "Africa" in addition to the publications on drug trafficking, referred to the anti-militaristic demonstrations in August and accused the protesters of divisive action within the Left.

For their part, members of antimilitarist movement in a telephone communication with the www.kathimerini.com.cy, expressed great disappointment for the fact that some Greek Cypriot media referred to the movement with term of "so-called antimilitarist peace movement "and stressed that the liberation of Cyprus from all the military forces can only be achieved through the development of creative communication channels between the two sides of the Green Line.

www.kathimerini.com.cy

CRITICAL REFERANDUM FOR THE POLITICAL FUTURE OF ERDOGAN


CRITICAL REFERANDUM FOR THE POLITICAL FUTURE OF ERDOGAN
By Nikos Stelgia
Kathimerini 29-8-2010

IMPORTANT STATEMENT: -THE TRANSLANTION IS BASED ON GOOGLE TRANSLATE. PLEASE BE PATIENT WITH POSSIBLE INACCURACIES. THANK YOU-

It all started last December when the Constitutional Court of Turkey banned the operation of the Democratic Society Party (DTP), on the pretext that it had close ties with the PKK. Then, the top executives of the ruling Justice and Development Party (AKP) concluded that the structures of justice could be the biggest obstacle to the future government work and to the party."The ban of AKP is possible", stated last January, a senior member of the ruling party which he added: "The opponents of the party is determined to proceed with the destruction of the AKP. The party must respond with counter-attack”.

A few weeks after this labeling, the ruling party of Turkey passed to the "counterattack." Brought to the fore the debate on constitutional revision. In fact, the proposal to revise the constitution created by the military junta in 1982, was first on the political scene in the early years of the AKP government. At that time, many party officials said that they agreed to create a new, democratic constitution. This debate has lost its importance over the time, the AKP has turned to new political priorities. But the whole debate on the revision of the Turkish constitution resurfaced a few months after the closure of the DTP, last February. Finally, the AKP has moved to a package of constitutional review, which focuses on the functioning of the structures and mechanisms of the Turkish justice. If in the referendum of September 12 the Turkish society gives consent for this review, in the future the banning of the political organizations will not be so easy for the judicial system.

The upset Turkish justice

For their part, a part of Turkish society opposes the package that promotes the AKP. According to many top lawyers in Turkey, the sole objective of AKP is the absolute control of the judiciary in order to facilitate the adoption of conservative political and social initiatives.

But the lawyers in Turkey, expressing their opposition to amending the constitution, are often contradictory. Talking about judicial independence there are a number of unanswered questions that they fail to respond. First, why in the past they have not made clear their opposition to the junta's constitution of 1982? Secondly, why they avoid to comment about the irregularities of the structure and function of the Turkish judicial system? Thirdly, why they do not put their own proposal for a democratic and European constitution?

The members of the AKP stressing the importance of these unanswered questions, they declare loyalty to a positive outcome in the referendum on September 12. "We will reach legendary proportions," stated a few weeks a member of the Turkish government.

Whatever the objection of the Turkish judiciary system members and the expectations of the AKP, it is clear that a significant portion of Turkish society appears skeptical about the intentions of the leadership of the ruling party. Furthermore, many intellectuals emphasize that if in the polls dominate the referendum will of AKP the secular and unitary nature of the Turkish Republic will be challenged.

Strict tonnes from the opposition

Since early summer, the Turkish political leaders are moving to the rhythm of the upcoming referendum. The main opposition party, the Republican People's Party (CHP), will vote against the constitutional revision. The new party leader Kemal Kılıçdaroğlu has made clear that he favors a comprehensive review of the constitution and emphasizes the importance of a democratic constitution. The executives of the party shared the concern about the future of the secular and unitary nature of democracy.

The Nationalist Movement Party (MHP) in official positions have related the referendum on constitutional revision to the future of the national character of democracy. According to its leader Devlet Bahçeli the AKP is treacherous and obscure to the Turkishness of democracy.

Regarding the attitude of the smaller opposition parties should be emphasized that the only party which has made clear its support for the initiative of the AKP is the Happiness Party (Saadet), which maintains close relations with the cycles of political Islam in Turkey.

The Kurdish reconstructs the political field, the Cyprus issue defines new policies

At a time when the debate on constitutional revision is public concern in Turkey, the Kurdish issue appears on stage as a factor in the reconstruction of the Turkish political field.

Last week, the PKK has carried out ceasefire. Almost simultaneously, the Party of Peace and Democracy (BDP), which replaced the previous December the DTP, maintaining close links with the PKK groups, knocked on the door of the Turkish ruling party with a specific proposal. It asked the AKP to support the autonomy of the provinces where the Kurdish people are the majority in return for support of the party to revision of the constitution. If the AKP accept this proposal, there are many Turkish analysts who state that will pave the way for a major reconstruction in the Turkish political arena. But so far the AKP refuses to negotiate with the BDP. For its part, the BDP says that unless a positive response to the proposal it will abstain from the referendum.

Meanwhile, press sources from Ankara indicate that the leadership of the ruling party looks anxiously the outcome of the referendum on September 12. The same sources point out that if society supports the revision the constitution, the AKP will move decisively toward strategic change in Cyprus Issue.